Soatá
Soatá, Colombia | 31 mei 2022
Vanaf Pesca pakten we de bus terug naar Sogamoso en we wilden vanaf daar graag de bus naar El Cocuy pakken. Toen we echter rond 12:00 in Sogamoso aankwamen, werd er gezegd dat de bus naar El Cocuy pas om 19:00 zou vertrekken en we eerst naar Duitama moesten. We besloten maar de eerste de beste bus naar Duitama te pakken en vanaf daar verder te kijken. Rond 13:30 kwamen we in Duitama aan. Ook hier werd gezegd dat de bus naar El Cocuy pas om 19:00 zou vertrekken. We wilden graag, indien mogelijk, eerder doorreizen naar El Cocuy en besloten daarom om alvast een lokale bus naar Soatá te pakken, in de hoop dat we vanaf daar een eerdere bus konden naar El Cocuy konden pakken.
Voor de bus naar Soatá zou vertrekken, moesten we eerst zo’n 2 uur overbruggen in Duitama. We besloten het busstation te verlaten en een rondje in de buurt te lopen, op zoek naar een leuke lunchplek. En die hebben we gevonden! Bij een leuke accommodatieplek vonden we een gezellig restaurantje waar we weer een heerlijk Colombiaanse lunch kregen. We vroegen om wat vegetarisch te eten en werden verrast met een spaghetti met veel kaas, een broodje ernaast en een salade. Heel lekker!
Na deze succesvolle tussenstop vervolgden we onze tocht naar Soatá. We waren blij dat we deze bus hadden gepakt want nu konden we nog in het daglicht van de mooie route genieten. We reden door het prachtige Andesgebergte heen en zigzagden door schattige kleine bergdorpjes. Echt een prachtige route.
Eenmaal in Soatá aangekomen informeerden we opnieuw hoelaat de bus naar El Cocuy zou gaan. Een heel lieve vrouw kon ons vertellen dat deze om 22:00 uur zou vertrekken. Tja… De grap was dat dit uiteindelijk dezelfde bus zou zijn als wanneer we om 19:00 de bus vanuit Duitama zouden hebben gepakt. Hadden we daar echt zin in? Om zo laat nog deze tocht af te leggen?
We besloten eerst even wat te eten en bestelden beiden een pizzapunt in een restaurantje. Heel grappig, als je hier dus pizza wilt wordt het meestal altijd in punten verkocht en hebben ze overal pizza hawaii. Laat dat de Italianen maar niet horen 🤪 De pizzapunten hadden overigens totaal geen smaak dus moesten we er voor het eerst in ons leven allerlei sauzen op doen (die er ook meteen bij werden gezet op tafel). Hierna besloten we om bij een lokaal hotelletje te checken of ze nog een kamer vrij hadden. Dat hadden ze! Voor slechts €10 per nacht. Daar kunnen we geen nee tegen zeggen! We besloten hier dan ook lekker een nachtje te blijven en de volgende dag de tocht naar El Cocuy te vervolgen. We namen contact op met de accommodatie waar we die nacht in El Cocuy zouden verblijven en we konden gelukkig onze reservering 1 nacht opschuiven. Top dus! Die avond in Soata haalden we nog wat te eten bij een leuk kraampje langs de weg. De vrouw die ons eerder zo aardig had geholpen werkte hier namelijk. Daarna haalden we nog wat biertjes, keken we een aflevering Narcos en vielen we als een blok in slaap.
De volgende ochtend zagen we pas hoe mooi Soatá wel niet is. Het ligt geweldig mooi middenin de bergen en voelt knus en kneuterig aan. Wat leuk! We haalden wat broodjes bij een bakkertje en een verse jus bij een vrouw die dat langs de weg verkocht en gingen op zoek naar de bus. Na wat rondvragen vonden we deze en, een dagje later dan gepland, stapten we om 11:30 dan eindelijk in de bus richting El Cocuy.
We hebben ons onderweg flink vermaakt omdat we ons sterk afvroegen waarom de bustickets relatief duur waren. Volgens maps was het slechts 28km verderop?! We hadden ook niks aan eten geregeld omdat we dachten dat we er zo zouden zijn. Dat was dus inderdaad verkeerd gedacht: de busrit ging dwars door de bergen heen en bleek geen 28km maar 89km te zijn en duurde 3 uur. Lol! Ach. Geen probleem. Met dit uitzicht kunnen we dagen in de bus zitten!
