Na ons fijne lange weekend weg naar Blanche Marie hebben we afgelopen week (13-20 sept) ‘gewoon’ in Nickerie gezeten. We hadden allebei het gevoel dat we wat meer onze dagelijkse dingetjes wilden gaan doen nu we een beetje gesetteld waren in Nickerie, dus dat hebben we gedaan!
Niels moest veel werken, ik ben vacatures gaan bekijken en heb op 2 functies gesolliciteerd. Tussendoor hebben we allebei lekker gesport en een beetje dingetjes op de laptop kunnen doen. Maar we hebben ook zeker tijd voor elkaar gehad en nog een beetje de stad (en vooral het eten) verder verkend! Zo hebben we een ochtend een uitgebreide marktwandeling gedaan en kwamen we leuke nieuwe tentjes tegen. Dit tripje duurde al gauw 3 uur omdat elke verkoper wel een praatje (lees: laaaaang praatje over het leven en het verleden en de slechte economische situatie) wilde houden. We hebben kennis gemaakt met het gerecht telo: gebakken cassave met kip en wat kousenband. Ook hebben we eindelijk een broodje pom kunnen scoren, deze zijn vaak al vroeg uitverkocht. Sowieso zijn de meeste restaurantjes alleen in de ochtenduren open. Op andere dagen ben ik op de fiets een beetje rond gaan fietsen, op zoek naar nieuwe restaurantjes aan de andere kant van Nickerie. En ik heb er een aantal gevonden! Bij een heel leuk Javaans tentje verkochten ze ‘berkat’, iets dat ik niet kende. Dit gerecht bestaat uit rijst, bami, kip, saus en dan allemaal gewikkeld in grote bladeren. Het was voor ons 2 samen meer dan genoeg en het was heerlijk!
Zoals ik al zei moest Niels deze week best veel werken. Wat hij van z’n werk vindt? Eigenlijk is het goed vergelijkbaar met wat hij in het Langeland ziekenhuis heeft gedaan in Zoetermeer. Hij verbaast zich over hoeveel er eigenlijk nog mogelijk is hier in het ziekenhuis. Mensen zijn hier, al helemaal in vergelijking met zijn eerdere ervaring in Sierra Leone, helemaal niet arm. Hij komt veel welvarende ziektes tegen (diabetes…). Wat dan wel weer veel vraagtekens oproept is de huidige economische en zorgsituatie in het land. Er wordt door de regering eigenlijk vrijwel geen geld besteed aan de zorg waardoor ziekenhuizen en poli’s door het hele land kampen met tekorten aan medicijnen. Ook komt hij wel eens in een situatie terecht waar een ziekenhuisopname niet vergoed wordt voor een patiënt en de hele familie buiten aan het overleggen is of ze de patiënt op willen laten nemen en hoe ze dat dan gaan betalen… Verder is hij wel een beetje klaar met alle covid dingetjes, maar helaas hoort dat er hier (veel) bij. De covid situatie gaat hier echt helemaal niet goed, we gaan nu richting een 4e lockdown. De covid situatie wordt hier ook anders aangepakt dan in Nederland: als men positief test moet men in het ziekenhuis blijven tot alle klachten weg zijn, in plaats van dat ze naar huis worden gestuurd om daar in quarantaine te gaan. Dit doen ze omdat niemand zich hier aan de regels blijkt te houden en ze verdere besmettingen willen voorkomen.
Een andere update is dat ondertussen alles in het huisje eindelijk werkt! Super fijn! We kunnen nu dus eindelijk weer fijn koken en doorspoelen 🙂 Qua boodschappen komen we ook grappige dingen tegen. Zo hebben ze hier een supermarkt Sita’s die vrijwel alleen maar Nederlandse producten verkoopt. Producten van de huismerken van de Albert Heijn en Hoogvliet kunnen we hier dan ook gewoon verkrijgen. Wel voor Nederlandse prijzen, dus een westers gerecht hier koken is behoorlijk prijzig voor de begrippen van hier. Aangezien we een steenoven in de tuin hebben staan leek het ons leuk om een dagje pizza’s te maken. Dus dat hebben we maandag gedaan! Samen met Irene. Dit was een hele klus, alleen al de juiste producten in de supermarkt vinden duurde al snel een uur. Ook hadden ze niet het goede bloem dus moesten we het maar met tarwebloem doen. Het deeg was helaas niet in 1 keer goed gelukt, dus zijn we die avond maar naar het marktplein gegaan. Wat heel leuk is! Hier lijkt heel Nickerie samen te komen om eten te halen en dit buiten met de familie op te eten. Vooral in het weekend is het een drukke en gezellige bedoeling. We zijn hier deze avond dus maar gezellig met een patatje tussen gaan zitten.
Het pizza avontuur moest natuurlijk nog wel worden vervolgd, dus de volgende dag voegden we veel meer bloem toe aan het deeg waardoor we deze gelukkig goed konden uitrollen. Niels had de hele steenoven schoon gemaakt en hout gezocht en het feest kon beginnen! Voor een eerste keer waren ze redelijk goed gelukt, op wat stukjes met wat as na. Gaat volgende keer vast nog beter lukken! We hebben helaas geen foto’s gemaakt van het resultaat van de pizza’s. Dit zijn we in alle haast vergeten. Niels werd namelijk gebeld of hij de dag erna naar Coronie wilde komen voor een weekje om daar de poli te draaien. Aangezien ik de ochtend erna een sollicitatiegesprek had, had het mijn voorkeur diezelfde dag nog te vertrekken. We hebben dus snel onze spullen gepakt, wat eten gehaald voor de avond (de pizza’s waren voor de lunch) en we zijn vertrokken. Op naar Coronie!
