Quarantaine, jarig & eten

Nieuw-Nickerie, Suriname  |  3 februari 2022

Nadat we terugkwamen uit Wageningen voelden Niels en ik ons allebei niet zo lekker. Niet echt ziek maar wel verkouden en een keelpijntje, dus we wilden ons toch even laten testen op covid. Dit gaat hier natuurlijk op z’n Surinaams. We konden een PCR test doen bij het ziekenhuis. Gratis voor Niels, voor mij 200SRD (8eu). Dit hoorden we pas toen we daar waren dus we besloten dat Niels ging testen en ik maar gewoon mee in quarantaine ging. En dat was hartstikke gezellig want Niels was opeens vrij! We hebben er een heerlijke filmdag van gemaakt en pizza’s besteld. Niels kreeg de avond erna een negatief resultaat terug: joepie! De dag erna testten alleen opeens Wouter, Janouk en Irene positief waardoor ik mezelf toch ook nog even wilde laten testen. Je raadt het al: nu ik daar zonder Niels aankwam was het opeens 400SRD. Dit vertelden ze gelukkig ook pas nadat de test al was gedaan. Ik had niet eens genoeg geld mee waardoor het een ‘open rekening’ werd. Deze heeft Niels tot op de dag van vandaag niet betaald… Ook ik testte gelukkig negatief dus de coviddans ontspringen we vooralsnog!

Ik zit aan een loket met een mondkapje op. Ik laat me hier testen op covid

Verder was het mijn verjaardag eind januari. Niels kwam die nacht uit de nachtdienst en was die dag vrij. Ik was er vanuit gegaan dat ik moest werken maar kon de dagen omdraaien waardoor ik ook vrij was en we lekker een dagje aan het zwembad konden liggen en cocktails konden drinken. De dagplanning was uiteindelijk veel uitgebreider dan slechts het zwembad. Dankzij Niels, familie en vriendinnen heb ik me echt enorm jarig gevoeld!

Al om 07:30 werd ik half wakker gebeld door de familie die met z’n allen voor me ging zingen. Heel leuk! Daarna kreeg ik een appje van Niels met de tekst dat ik 8:30 bij l’Esperance moest zijn. Tussendoor werd ik nog gebeld door een vriendinnetje en haastte ik me die kant op. Eenmaal daar verraste hij me met een ontbijtje maar vooral met tiramisu (!!!). Deze had hij bij een ander restaurant weten te bemachtigen en konden we hier gezellig opeten. Aangezien we nog een heerlijke fles champagne hadden staan van oud en nieuw (bedankt Judith!) vervolgde het feest zich thuis om 11:00 met champagne en cadeaus. Onder andere een heerlijke fles wijn van thuis en een prachtig gouden armbandje van Niels. Zo blij mee en zo mooi! Was echt even sprakeloos. Daarna zijn we dan toch heerlijk bij de lounge gaan liggen waar ik nog werd verrast door een groepsgesprek van familie van Niels en daarna van vriendinnen. Als kers op de taart had Niels ook nog een leuk restaurantje uitgezocht voor het avondeten. Zoals je leest: ik ben enorm verwend en mega in de watten gelegd door alle lieve mensen om me heen, maar bovenal door Niels! Heb me heel jarig gevoeld en het voelde alsof iedereen erbij was, ondanks de vele kilometers afstand. Het leuke was ook nog dat ik een week later opeens 12 (!) kaarten binnenkreeg, nog voor m’n verjaardag. En dit zijn ze nog niet eens allemaal heb ik me laten vertellen. Zo leuk!!

De rest van de maand zijn we druk geweest met werken, sporten en vooral weer heerlijk eten. Het was fijn om weer even wat meer routine in de dagen te hebben en wat meer thuis te zijn en van het prachtige uitzicht te genieten. We hebben ook relatief veel tijd doorgebracht met Carla en de onderburen Amrita en Sham. Het plekje begint steeds meer als thuis te voelen! Maar stiekem zijn we ook al wel druk bezig met de plannen voor na Suriname. We willen heel graag nog een paar maanden gaan reizen in combinatie met wat vrijwilligerswerk. We hebben daarom inmiddels een gesprek gehad voor vrijwilligerswerk in Colombia dat hoogstwaarschijnlijk eind april start en zijn verder lekker aan het onderzoeken wat we nog meer zouden willen doen. Wordt vervolgd! 

Niels en ik nemen een selfie en hebben allebei een gekleurd rietje in ons mond van het drankje dat we drinken
Ik zit aan tafel met m'n hand voor m'n gezicht. Voor me op tafel staan 2 cocktails
Fles champagne!
Scroll naar boven