Weekendje in "de stad"
Paramaribo, Suriname | 6 februari 2022
Na ruim 5 maanden in Suriname werd het dan toch echt tijd om “de stad” (Paramaribo) te verkennen. Vrijdagochtend 4 februari besloten we spontaan dat we dat weekend wilden gaan en zijn in alle hectiek vertrokken. Zoals altijd moesten we nog bustickets halen (die zijn de ochtend van vertrek pas beschikbaar) en zoals meestal waren ze uitverkocht. We wilden de bus om 13:00 uur pakken en besloten desondanks naar de bus te gaan, in de hoop dat we toch meekonden. En ja hoor, we hadden geluk: niet iedereen was komen opdagen en we mochten mee!
We keken opnieuw onze ogen uit tijdens deze busrit met de lokale bus. Mensen werden hier en daar opgepikt en afgezet, groenten moesten worden opgehaald en weggebracht, pakketjes werden bezorgd en ga zo maar door. Een hele beleving! Darel pikte ons op bij de bushalte en bracht ons naar de accommodatie. Heel grappig: ik ken hem via via en heb al contact met hem voordat we het vliegtuig hadden gepakt over het visum en werkdingetjes, en dit was dan eindelijk het moment dat we hem konden ontmoeten. Was leuk om even wat verhalen te horen over zijn werk als taxichauffeur, ambtenaar en in het binnenland. Voor mijn scriptie had ik veel gelezen over de “hosselcultuur” in dit land en deze wordt ook elke keer weer bevestigd als we met een nieuw persoon spreken. Mensen hebben hier vaak echt 3 banen en deze zijn vaak niet allemaal legitiem.
We hadden 2 overnachtingen geboekt bij “Zus & Zo”: een leuk guesthouse met restaurantje waar we al eerder waren wezen eten. Dit was een goede call want we keken uit op de palmentuin en zaten midden in het centrum! We besloten bij een leuk westers restaurantje te eten maar vanwege covid leek deze helaas niet open te zijn. Dan maar de westerse strip bekijken. En meteen weer omkeren… haha. We vonden de straat niet echt gezellig. Maar goed, we moesten wat eten dus zijn er toch bij eentje gaan zitten. Het werd een steak place waar het wat rustiger was. Na het bestellen van een drankje begrepen we waarom: ze hadden niks meer van de kaart! We bestelden wat wedges voor naast het drankje en verplaatsten ons daarna naast de burgertent ernaast voor burgers en cocktails. Wat genoot ik er van om weer even lekker westers te eten en drankjes te drinken!
Zaterdag begonnen we de dag met ein-de-lijk een normaal kopje koffie. Eerste keer in al die maanden. Heerlijk! We deden wat belletjes, ontbeten en deden een wandeling door het oude centrum. Het was wel steeds af en aan aan het regenen dus dat was wat minder maar mocht de pret niet drukken! We liepen door de palmentuin, langs het vlaggenplein, langs de waterkant en voorbij het onafhankelijkheidsplein. We worden steeds van alle kanten gewaarschuwd dat Paramaribo behoorlijk onveilig is. Dit zou goed kunnen kloppen maar wij vonden de sfeer gelukkig eigenlijk wel rustig en gastvrij! Toen het echt begon te plenzen en het niet leek te stoppen heeft Darel ons naar de hermitage mall gereden. Deze hadden we al even kort bezocht in het eerste weekend van ons Suriname avontuur maar vonden het allebei toen niet leuk omdat het zo westers was. Nu kon ik niet wachten om even naar de Mango te gaan en een bigmac te scoren. Ik heb echt onbeschaamd genoten en Niels deed gezellig mee.
De zaterdag vervolgde met een barbecue bij een Amerikaans stel, Miriam en Peter, met hun 5 kinderen. Miriam is de nicht van Ilse, een tropenarts met wie Niels in Zoetermeer heeft gewerkt. Dit gezin is dus Amerikaans maar woont nu al ruim 2 jaar in Suriname voor het werk van Peter. Hij is piloot voor MAF: mission aviation fellowship. Dit vonden wij natuurlijk super vet want dat betekent dat hij voor zijn werk alle kanten van Suriname opvliegt: diep diep het binnenland in. Hij kon hier veel over vertellen en wees ons op de kaart alle plekken aan waar hij naartoe is geweest, heel cool! Ook hebben we heel veel gehoord over hun leven, hoe ze in Suriname zijn beland en waar ze zichzelf in de toekomst zien. Het was een mooie en inspirerende avond, waar we ons 6 uur lang hebben weten te vermaken. Dat zegt genoeg 🙂
Zondagochtend stonden we al om 07:00 voor de deur van het busstation om tickets te halen voor de bus van Paramaribo naar Nickerie. Op zondag gaat er altijd maar 1 bus (om 13:00) dus we moesten deze echt halen. Om 07:00 zouden de kaarten worden verkocht en toen wij om 07:03 aan de beurt waren was er (natuurlijk) slechts nog maar 1 kaartje. Gelukkig zei die man wel meteen dat we echt wel allebei meekonden dus echt druk maakten we ons er niet om. Het voordeel was wel dat we nu nog de hele ochtend hadden. We deden een grote wandeling door de stad en kwamen onderweg nog een hardloopwedstrijd tegen.
Eenmaal bij de guesthouse fristen we ons snel op om vervolgens met Mando een koffietje te doen. Mando is een Surinamer die we eerder hebben ontmoet toen we bij het stuwmeer (Brokopondo) waren. Hij vertelde ons toen dat zijn moeder in het binnenland woont en vroeg ons of we wellicht een keer met hem mee het binnenland in zouden willen. Dat wilden we natuurlijk maar al te graag dus we hadden hem gecontact met de vraag of hij wellicht begin maart tijd had. Aangezien we nu toch in Paramaribo waren konden we hem net zo goed even ontmoeten. Dit was gezellig maar het gesprek had een andere wending dan wij dachten 🤪 Waar wij dachten een gesprek te hebben over een tripje naar het binnenland, had hij zichzelf wijs gemaakt dat wij wellicht wel een huis wilden kopen in Suriname en dat hij ons daar wel mee kon helpen (hij is aannemer). Ik was tijdens het gesprek al helemaal uitgetuned want begreep er weinig van en dacht dat Niels hem hier toevallig over app wat vragen over had gesteld. Maar toen Niels en ik gedag hadden gezegd bleek Niels ook nergens vanaf te hebben geweten en dat dit gesprek dus echt heel random was, haha! Oh oh, wat hebben we gelachen achteraf. Niels en ik waren wel vaak begonnen over het binnenland en Mando zei dat hij het zou laten weten wat mogelijk is (tussen alle huizenpraat door) maar we hebben tot op de dag van vandaag niks gehoord, dus dat lijkt niet te lukken 😂
We moesten ondertussen nog steeds ontbijten dus vroegen Darel of hij ons misschien ergens naartoe kon rijden. Het was zondagochtend dus veel was gesloten, maar Darel wist ons bij de zondagse markt van de Javanen te droppen voor een uurtje. We keken hier onze ogen uit: overal waren marktkraampjes met van alles en nog wat. Mensen zaten tussen de kraampjes door op houten bankjes te genieten van allemaal lekkers. Hier konden we natuurlijk niet níet aan meedoen, dus ook wij haalden een lekker bakje bami, twee kokosnoten en een saté van de bbq. Prima ontbijt zo! Met onze buikjes vol werden we braaf na een uur door Darel opgehaald en bij het busstation afgezet, waar we inderdaad allebei met de bus mee mochten.
