Herenigd in Berg & Dal
Berg en Dal, Suriname | 21 februari 2022
Na een snelle opfrisbeurt bij Berg en Dal gingen Niels z’n zus, zwager en ik alvast een drankje drinken bij het restaurant. We waren aan het wachten op Niels en z’n moeder! Rond 20:45 waren ze na het inchecken eindelijk daar en konden we heerlijk met z’n allen eten en bijkletsen. Heel leuk en bijzonder om vanaf nu een paar dagen met z’n 5’en in Suriname te zijn en nieuwe herinneringen te maken!
Berg en Dal ligt heel mooi afgelegen in de natuur en is echt een soort ‘resort’ voor de Surinaamse begrippen, dus dit was de perfecte plek om gezellig met elkaar te eten, te kletsen en bij te komen. De eerste avond hebben we hier heerlijk gegeten (BBQ buffet!) waarna we de ochtend erna meteen weer konden genieten van een ontbijtbuffet. We hadden geluk met het weer en besloten het ervan te nemen. De zondag hebben we dan ook grotendeels aan het zwembad gespendeerd. Het was hier heerlijk vertoeven: we hoorden gezellige vogels om ons heen en spotten zelfs nog een mooie leguaan die rustig aan het eten was.
Rond 16:00 begonnen we zelf ook trek te krijgen en aangezien we de lunch blijkbaar hadden gemist, was het maar tijd voor een borrel. Dit was gelukkig perfect getimed: zodra we bij het restaurant aan de snacks en cocktails zaten, barstte er een tropische bui los die die dag niet meer is gestopt. Ach ja, dan maar de rest van de dag borrelen, boekje lezen en weer gezellig samen eten!
Maandag moesten we helaas alweer uitchecken. Het zou een lange dag rijden worden voor Niels want het was tijd om naar Nickerie te gaan! De lange dag werd alsmaar langer toen het uitchecken op z’n Surinaams ging: Niels z’n zus en zwager hebben een uur gewacht op de bagageservice terwijl er blijkbaar niemand naar ze onderweg was. Toen we eenmaal onderweg waren merkten we al snel op dat het leek alsof we met Noah aan het zweven waren over de weg. Het vliegen voelde leuk (vond ik) maar was natuurlijk erg gevaarlijk: Noah bleek 2 lege achterbanden te hebben. We reden naar een tankstation die natuurlijk geen lucht had om banden mee op te pompen, maar gelukkig kon iemand ons naar een meneer genaamd “Henkie” sturen die wel banden op kon pompen. Henkie was thuis en kon ons inderdaad helpen, maar hij wees ons er wel op dat er echt nieuwe banden opgezet moesten worden dus in plaats van linea recta naar Nickerie te rijden, moesten we eerst langs de autoshop in Paramaribo. Tja. Het blijft Suriname!
