Tijdens deze eerste hike hebben Niels en ik gelukkig allebei slechts een beetje last gehad van de hoogte. Mijn maag draaide wat rondjes na de lunch bovenop de berg en ik voelde me op de top af en toe wat duizelig. Niels kreeg hoofdpijn op de terugweg en nam hier uiteindelijk ook wat paracetamol tegen. Gelukkig is het hierbij gebleven deze dag! Sam voelde zich blijkbaar al een paar dagen niet zo lekker voorafgaand de hike, en had wel degelijk last van wat hoogteziekte. Die avond heeft hij dan ook niet met ons meegegeten maar is ziek in bed gebleven. Sam en Synia zouden vrijdag misschien ook nog met de hike meegaan met ons, maar hebben dit om deze reden afgeblazen. Ook een vrouw van een Duits stel is uiteindelijk best ziek geworden. Tijdens de hike had ze wat milde symptomen en ze at die avond nog gezellig met iedereen mee, maar die nacht heeft zij vrijwel de hele nacht ziek wakker gelegen. Ook zij zou nog met haar vriend vrijdag een andere hike doen, maar deze hebben ze om dezelfde reden afgeblazen. Of het nou komt omdat Niels en ik als enigen de avond van te voren al in het park hadden geslapen en wat meer waren geacclimatiseerd of niet, wij waren erg blij dat we ons best goed voelden!

Vrijdag ging de wekker nog eerder dan de dag ervoor. Deze ochtend zaten we al om 05:30 aan het ontbijt omdat we nog een stukje moesten rijden naar de plek van waar we de andere hike zouden doen. Ik had deze nacht helaas erg slecht geslapen, dus ging met gemixte gevoelens de berg op. Niels en ik hadden gelukkig wel tegen elkaar gezegd dat we het gewoon zouden proberen, en als het niet ging, dan zouden we gewoon omdraaien. Deze dag was Martha onze gids. Dit was erg leuk omdat zij ook een beetje Engels kan dus ze kon ons wat meer vertellen over o.a. de frailejones die we overal om ons heen zagen. Dit zijn een soort planten/mini boompjes die wat weg hebben van cactussen en palmbomen. Ze groeien slechts vanaf een hoogte van zo’n 3500m en nemen veel water op van de berg maar produceren ook veel water voor de berg. Wel vet om allemaal van die gekke boompjes zo op deze hoogte te zien!

Deze dag was het weer helaas een stuk slechter dan de dag ervoor. We begonnen gelukkig droog maar het was erg mistig, waardoor we het uitzicht steeds niet zo goed konden zien. Maar dit had ook juist weer wat magisch. Vanaf 10:30 begon het wat te miezeren en een uur later echt te regenen. Dit is helaas doorgegaan tot we om 15:00 in de auto stapten om terug te rijden naar El Cocuy. De hike van deze dag was qua lengte een stuk korter maar wel steiler, waar we veel van rots naar rots moesten klimmen. Of het van de vermoeidheid kwam door het gebrek aan slaap, de vermoeide benen die ik had van de dag ervoor, van de hoogte zelf of van een combi van alles; ik vond deze hike een stuk heftiger. Ik was veel duizelig, moest wat meer pauzes nemen tussendoor en had het ook wat koud. Gelukkig hadden we warme thee mee en had ik een poncho van Synia gekregen zodat m’n kleren zelf droog bleven. Niels vond deze hike juist een stuk beter te doen. Gelukkig maar!