Tayrona & omgeving
Tayrona, Colombia | 17 juli 2022
Vanuit Pamplona pakten we de bus richting Tayrona. Tayrona is het populairste natuurpark in Colombia en dus mega toeristisch, maar moet ook erg mooi zijn dus we wilden het toch graag bezoeken. We hadden 1 nacht naast het park geboekt, bij “The Valley Tayrona” zodat we daar konden slapen en de dag erna het park in konden. Hoeveel dagen we het park in wilden gaan, welke ingang we wilden nemen, of we er wilden overnachten etc. hadden we nog niet uitgedokterd. Daar zouden de komende dagen wel antwoorden op komen. We stapten uit bij Trompito en gingen over een brug de rivier over. Vanaf hier moesten we zo’n 600m de bordjes richting The Valley volgen. Het was meteen al prachtig! We waanden ons al snel midden in de jungle waar we beekjes moesten passeren en overal groen om ons heen zagen. Na een laatste klim kwamen we om 15:00 aan.
The Valley verhuurt verschillende soorten huisjes en schijnbaar hadden wij het hobbithuisje geboekt, compleet vergelijkbaar met het huisje van de hobbit. Heel leuk! de eigenaren bleken Nederlands te zijn en ze vertelden ons dat ze pas 6 maanden open waren. We hadden meteen een leuke klik met ze en hebben ze de daaropvolgende dagen nog meermaals gesproken. Na onze tassen te hebben gedropt, genoten we van een heerlijke tapas lunch gemaakt door eigenaar Paul zelf (hij was chef in NL…). Hierna was het tijd om ons buitenbad uit te proberen. We zaten hier nog geen 10 minuten in of we zagen de toucans al voor onze neus vliegen… super vet. Wat een plek!
Na het inchecken zijn we die dag niet meer weggegaan bij The Valley. We hebben er ‘s avonds heerlijke cocktails gedronken en lekker gegeten. Zo chill dat Paul goed kan koken maar vooral ook met veel groenten kookt. Dat doen veel Colombianen namelijk niet 🙂 Na het eten hebben we nog wat gekletst met een ander Nederlands stel dat net terug was gekomen uit Tayrona en dat ook nog andere dingen had bezocht in de omgeving. We lazen ons wat meer in en besloten niet al de dag erna naar Tayrona te gaan maar het een dag uit te stellen. We boekten dan ook nog maar 1 nachtje bij.
De volgende ochtend begonnen we met een heerlijk ontbijt en gingen daarna op pad. Al voordat we überhaupt de jungle bij The Valley uit waren, hadden we al de tipi aapjes gespot! Deze sprongen gezellig boven ons hoofd heen en weer. We pakten na deze leuke verrassing een gezellige lokale bus en stapten uit bij de ingang van een waterval. We hiketen zo’n 1,5 uur omhoog waarna we om 12:00 bij de waterval uitkwamen. Deze was iets minder bijzonder dan we dachten, maar we genoten alsnog van de gezellige lokale drukte hier. Deze waterval bleek namelijk vooral een trekpleister voor de mensen van hier te zijn. We pakten vervolgens de bus een stukje terug, stapten op de motortaxi en gingen naar Costeño Beach. Eenmaal daar bijna aangekomen, moesten we echter langs een soort bewaker en mochten we er niet door omdat we geen reservering hadden? We liepen daarom maar door naar het strand ernaast en ploften neer voor een lunch. Niels heeft nog een leuk gevecht gehad met een mega krab onder z’n stoel.
Tegen 16:00 vonden we het wel weer mooi geweest en gingen we terug naar The Valley om vanuit daar de ondergaande zon te bekijken. Bij aankomst werden we verrast door de eigenaren: we mochten deze nacht in de mooiste kamer verblijven, tegen dezelfde prijs als de nacht ervoor. Dat is lief! Het was een prachtige kamer volledig in de buitenlucht, waardoor we ’s avonds de maan vanuit ons bed konden zien. ’s Ochtends werden we wakker gefloten door 100’en vogels. Deze plek is echt wel heel bijzonder!
Donderdag 14 juli gingen we dan toch echt het Tayrona park in. We hadden onze backpacks bij The Valley gelaten dus hadden gelukkig allebei slechts een kleine tas bij ons. Na verhalen van anderen te hebben gehoord waren we nog even aan het twijfelen geraakt of we toch wel echt het park in wilden aangezien het zo toeristisch scheen te zijn, maar we wilden het toch zien en hadden na wat research een minder toeristische route gevonden. Er zijn 2 ingangen om het park in te gaan en we namen dan ook niet de hoofdingang maar de andere. Ook gingen we niet al om 08:00 bij de ingang staan zodat we er zsm in konden, maar kwamen we pas om 10:00 aan. Risico was wel dat er misschien geen hangmatten meer beschikbaar waren om in te slapen in het park, dit konden we namelijk alleen maar bij de ingang reserveren. Maar gelukkig hadden we geluk: ze waren er nog! Nu kon de tocht echt beginnen.
Vanaf ingang Calabezo moesten we zo’n 2 uur omhoog hiken waarna we weer zo’n 2 uur naar beneden moesten. Paul had ons aangeraden een motortaxi omhoog te nemen, aangezien het een redelijke klim zou zijn. We hadden echter de tijd en de route had een mooi uitzicht, dus we besloten toch gewoon lekker de hele tocht te hiken. Op de route omhoog volgden we gewoon een relatief breed pad met mooi uitzicht naast ons. We dronken nog een theetje bij een mooi uitkijkpunt en namen een verse sinaasappelsap voordat we de tocht naar beneden vervolgden. Deze route was echt heel erg mooi en we waren vol verbazing dat we hier over een klein pad dwars door de jungle liepen, waarbij we slechts 5 mensen passeerden! Heel vet. Paul had een heerlijke quinoa salade gemaakt die we bij een beekje aten. Tegen 17:00’en kwamen we eindelijk bij bestemming aan: Playa Brava. Het laatste stukje van de route was ook heel gaaf: de jungle liep namelijk dwars over in het strand! We zochten 2 hangmatten uit, haalden een biertje en genoten van de zonsondergang op het strand. Om 19:00 uur was het tijd om wat te eten om vervolgens vroeg te gaan slapen.
De volgende ochtend konden we al helemaal goed van de natuur en de rust genieten. Ik werd rond 05:30 wakker van het licht en kon nog mooi de zonsopgang zien. Hierna kon ik gelukkig ook nog even verder slapen tot 08:00, heerlijk! Playa Brava is het minst toeristische plekje van Tayrona om te overnachten, maar toch overnacht je er met behoorlijk wat mensen. De meesten slapen hier 1 nacht en gaan dan door naar de volgende overnachtingsplek in Tayrona, of gaan het park weer uit. Wij hadden besloten 2 nachten bij Playa Brava te slapen, waardoor we als een van de weinigen overdag bleven.
De grap was wel dat wij expres “laat” waren opgestaan (8.30) en daarom blijkbaar het ontbijt hadden gemist (was maar tot 9). Gelukkig hadden ze wel koffie en koekjes dus hebben we het daar maar even mee gedaan. Deze dag stond verder in het teken van lekker bijkomen op het strand en een boekje lezen. Niels was na de lunch (deze hadden we niet gemist!!!) nog gaan hiken naar een mooie waterval. Het was een heerlijke rustdag op een prachtige plek.
Zaterdag stonden we om 06:30 op, om na het ontbijt een lange dag te gaan hiken. We wilden vandaag het park uit, maar de andere route nemen dan hoe we waren gekomen. Dat betekende dat we de toeristische route terug moesten lopen, die we op de heenweg hadden geskipt 🙂 We wandelden eerst vanaf Playa Brava dwars door de jungle naar Cabo San Juan. Dit is het meest bekende en toeristische strand van Tayrona, waar bijna iedereen ook overnacht. De route was gelukkig nog rustig omdat het zo vroeg was dus we konden nog goed genieten van de omgeving.
Eenmaal bij Cabo San Juan kon het circus echter beginnen. Wat een drukte!! Overal waren mensen. We wilden hier eigenlijk gaan lunchen, maar gezien de drukte besloten we toch nog maar even door te lopen. Om de toeristische route richting de hoofdingang (en uitgang) zoveel mogelijk te vermijden, hadden we een andere route genomen; langs de stranden. Volgens maps.me waren hier wandelroutes. We kwamen al snel bij prachtige stranden terecht waar vrijwel niemand was. Prachtig! Vanwege de trek moesten we helaas snel door. Op een gegeven moment hield het strand op en moesten we via een soort rotspartij (lees: klimmen) om bij het volgende strand te komen. We waren enigszins verbaasd toen we de rotsen zagen waar we overheen moesten, maar aangezien er volgens maps.me wel een wandelroute moest zijn, besloten we maar te beginnen aan de klim. Dat hebben we geweten… Na zo’n 30 min en slechts 6 rotsen verder, konden we toch niet verder. We zagen het volgende strand van dichtbij, maar om er vanaf de rotsen te komen bleek onmogelijk te zijn. Er zat niks anders op. We moesten weer helemaal terug!
Na deze alternatieve route die ons zo’n 1,5 uur had gekost kwamen we om 15:00 dan eindelijk bij het restaurantje aan. We aten en dronken snel wat om vervolgens de route snel weer te vervolgen. Vanaf dit punt werd de route helaas een stuk minder leuk en mooi. Waar we hiervoor nog mooie stranden aan de zijkant zagen, liepen we nu door een soort gegraven route met modder en 100’en andere toeristen. Om 17:00 uur kwamen we eindelijk na een lange dag hiken bij de uitgang terecht. We pakten de gezellige lokale bus naar Trompito zodat we de avond weer bij The Valley konden slapen. We hadden van te voren aan Paul gevraagd of hij plek had (we wisten nog niet zo goed hoelang we nou in Tayrona zouden zijn) en hij had gezegd dat hij sowieso wat zou regelen. En dat heeft ie gedaan! Het bleek namelijk net deze avond volledig volgeboekt te zijn, maar Paul was zo aardig ons een slaapplekje te geven op de slaapbank in de dorm. Voor 10eu met ons 2’en. Heel chill! We genoten weer van een heerlijke maaltijd en lekkere cocktails en gingen op tijd slapen. Morgen gaan we door naar Minca!