Na Cartagena was het tijd om het toeristische noordelijke gebied van Colombia in te ruilen voor de minder toeristische Caribische stranden dichtbij de grens van Panama. Om hier te komen hadden we een lange reis voor de boeg. We besloten om deze in 2’en te delen en vertrokken dan ook vanuit Cartagena met de bus naar Montería. Na een busrit van zo’n 5 uur en een taxi die verkeerd was gereden, kwamen we om 15:00 aan bij de accommodatie. We konden gelukkig meteen inchecken en gingen al snel hierna de deur uit om nog wat van de stad te kunnen zien.

Montería oogde een stuk armer vergeleken met de hele toeristische noordkust. Je kon aan alles proeven dat mensen minder geld hebben. We vonden al snel een heel leuk lokaal bakkertje waar we een koffietje dronken en een cakeje namen. Hier konden we even observeren wat er allemaal gebeurde. We konden het allebei erg waarderen om voor ons gevoel weer wat meer van het lokale leven mee te krijgen en genoten van de lokale Spaanse gesprekken om ons heen.

We liepen hierna door naar een rivier waar een lang aangelegd park naast leek te horen. Hoe verder we het park in liepen, hoe meer tentjes we zagen waar locals een biertje dronken of wat zaten te eten. Zoals je merkt hadden we toch niet zoveel te doen dus ook namen we een drankje en genoten we van de omgeving. Om de avond in hetzelfde ritme te vervolgen liepen we via het centrale plein naar een soort rockbar waar we verrast werden door de grootte ervan en de verschillende soorten bieren die ze hadden. Wat leuk! Zoals ik zeg… Colombia blijft ons verbazen.