Fijn nieuw plekje

Songani, Malawi  |  2 oktober 2025

Toen we in Malosa eenmaal besloten hadden dat die plek zo niet langer kon, stuurden we wat berichten uit naar mensen die we in Zomba hebben leren kennen. Diezelfde dag kregen we een geweldige tip: er zou een huis in Songani beschikbaar zijn, dat volledig op zonne-energie draaide! We konden er op een zaterdag kijken en de dag erna al in!

Het nieuwe huisje kan ik geen huisje noemen: het is eigenlijk echt belachelijk groot en luxe voor ons. Maar zo zo mooi! Het huis bevindt zich op een soort apart terrein met een grote muur eromheen. Op het terrein staan twee prachtige huizen tegenover elkaar. Wij wonen in the Mountain House. Het huis tegenover ons is momenteel leeg. Verder staan er op het terrein zo’n 20 papaya bomen en groeien er allerlei kruiden. Er staan ook nog een zelfgebouwde ‘gym,’, enkele bijgebouwtjes en een Malawiaanse familie woont hier ook in een eigen huis. Zij zijn de beheerders van het terrein. Het terrein en de huizen zijn opgezet en gebouwd door een Amerikaans stel, maar hebben hier veel hulp bij gehad van o.a. de lokalen die er ook wonen. Fanny is de lokale beheerster en we hebben met haar dan ook veel contact.

Het huis bestaat uit een mega grote open keuken met bar, een groot zitgedeelte en een hangmat plekje. Deze ruimte is aan 1 wand helemaal open. Er zitten hier geen ramen in dus je zit (voor je gevoel) eigenlijk gewoon de hele tijd buiten. Dat bevalt heel goed moeten we zeggen! In de grote open keuken is er ook nog een deur naar de woonkamer die binnen is. Hier staat een grote hoekbank met tv en ook is hier een grote koelkast met vriezer te vinden. Verder zijn er 2 ruime slaapkamers en is er 1 veel te grote badkamer met 2 douches en een bad. We realiseren ons nog steeds dat het écht niet normaal is om er zo bij te zitten in een land als Malawi. Eerlijk gezegd voelt dat ook echt gek en ook wat verkeerd. Maar we proberen er maar gewoon van te genieten en ons goed te blijven realiseren hoe bizar het is dat we hier zo wonen.

De open keuken in Songani met een kook eiland, een lange eettafel en 2 banken
Het huis in Songani vanaf de buitenkant
De 'sportschool': een bijgebouwtje in de tuin die je hier van de binnenkant ziet. Je ziet allerlei kettle bells liggen en een bench
Een deel van de groene tuin in Songani met uitzicht op een prachtige berg in de verte

Met het huis komen in Malawi uiteraard ook huisdieren. We hebben hier dus ongevraagd 4 honden en 1 kat! De honden heten Oetchi (dat betekent honing in het Chichewa), Carl, Luna en Apo. De naam van de kat is ons nog steeds niet duidelijk. Oetchi en Luna en de kat zitten eigenlijk dag in dag uit bij ons te chillen. De andere 2 honden hangen wat meer bij Fanny rond. Oetchi is een soort herdershond en is mega mega lief maar ook mega beschermend. Hij volgt ons de hele dag door: naar de woonkamer, de slaapkamer, de wc en naar buiten. Als de andere honden of kat om aandacht vragen voelt Oetchi zich gepasseerd en is het happen naar de andere beesten. Ach ja, ze zoeken het onderling maar uit 😃 Luna is een soort wolf en die moet van blijdschap altijd een soort ‘howlen’. De kat en ik kunnen het helaas niet zo goed vinden. Niels en de kat grappig genoeg ook niet terwijl Niels meer een kattenmens is dan ik. Maar de kat komt eigenlijk altijd alleen maar tevoorschijn zodra we iets in de keuken opentrekken zodat ze vervolgens ongegeneerd aan ons eten kan zitten. We zetten haar nu inmiddels al 2 weken tijdelijk voor straf in de woonkamer als wij aan het koken zijn en eten maar vooralsnog lijkt dat nog geen gedragsverandering bij haar in beweging te zetten. Wellicht met wat meer tijd.

Verder hebben we hier gelukkig ook eindelijk echt goede wifi. Helaas moet ik daarbij opbiechten dat dat mede mogelijk wordt gemaakt door onze vriend Musk… maar goed. De satelliet werkt goed en dat is voor werk toch wel heel belangrijk en fijn. Ik zit dan ook eindelijk wat rustiger in meetings. Inmiddels is wel de camera op m’n werklaptop gesneuveld en doet het geluid op Niels z’n laptop voor meetings het ook niet maar dat probleem gaan we aanpakken.

Het huis bevindt zich geografisch tussen Malosa en Zomba in. Niels moet dus nu met de motor naar werk. Dat is zo’n 15-20 min rijden. Hij vindt het gelukkig niet erg en kan eigenlijk juist wel genieten van het rijden. Elke week moet hij wel een 24-uursdienst werken waarin hij ‘s nachts oproepbaar is. Die nacht is hij verplicht om in het oude huis te slapen. Tot nu toe doen we dat steeds samen en kom ik na werktijd die kant op en vertrek ik de ochtend erna vroeg weer naar huis.

Oetchi, de hond, staat op het trapje voor de buitendeur van het huis aan de overkant
Een mand vol met groenten: wortels, aubergines, knoflook, zoete aardappels
Oetchi, de hond, ligt onder m'n werkbureau heel schattig naar me te kijken

Je hebt het tussen de regels door kunnen lezen maar deze nieuwe plek doet mij en daardoor ons ook heel goed. En Niels is er uiteraard ook blij mee!! We zijn inmiddels alweer bijna 3 weken over op het moment dat ik dit schrijf en ik voel me veel minder gespannen en kan echt weer genieten van het hier zijn. Daarbij hebben we nu ook opeens weer de avonden met z’n 2’tjes en niet met allemaal huisgenoten en dat is voor nu in ieder geval ook wel heel fijn. We hebben weer wat meer tijd om bij elkaar in te checken en hebben meer tijd samen om het over de toekomstdromen en plannen te hebben. Heel erg fijn! De 2e week was grappig genoeg opeens wel best wel druk met een avondprogramma: dinsdagavond hadden we een verjaardag van Émilie, een nieuwe co. Woensdagavond had ik een online event van Yaar. Donderdagavond gingen we met 2 Nederlandse tropenartsen die op doortocht waren en Niels z’n supervisor uiteten bij Casa Rossa. En vrijdagavond hadden we het afscheid van Olga en Pieter in Malosa. Ik was deze drukte helemaal niet meer gewend en moest even schakelen maar tegelijk was het ook weer juist fijn om het gevoel te hebben dat we toch iets aan het opbouwen zijn hier.

In de weekenden hebben we er eentje in Blantyre gespendeerd (zie ook de vorige blog) en eentje zijn we in het oude huis in Malosa gebleven omdat Niels dat weekend moest werken. Ik ben dat tweede weekend daardoor 2 daagjes naar Kefi gegaan in Zomba waar ik dan lekker even m’n ding kon doen. Voor deze tripjes pak ik dan altijd de bus, net zoals wanneer ik uit werk naar Malosa reis. Dit blijven altijd mooie momenten omdat je dan altijd weer even een kijkje in het leven krijgt hier. Het enige nadeel van het nieuwe huis is dat het best wel geïsoleerd zit dus deze momenten onder de mensen kan ik dan meestal erg waarderen.

Scroll naar boven