Vanuit Pamplona pakten we vrijdagmiddag de bus naar Bucaramanga. De rit duurde zo’n 4 uur en tot onze verrassing stopten we halverwege voor een uitgebreide avondmaaltijd. Dat was wel even wat anders dan de reguliere empanadas en chips tijdens de reisdagen. Rond 22:00 kwamen we aan in de airbnb en was het meteen tijd om te slapen. 

Zaterdag werden we op tijd wakker en vertrokken we om 09:00 richting een grote winkelstraat. We haalden een ontbijtje en koffietje en keken onze ogen uit bij de hoeveelheid kraampjes. Net zoals in Bogotá een tijdje terug, was het ook hier op zaterdag stampvol met kraampjes en lokale mensen. Erg gezellig! Wel erg druk opeens zo na het kleine Pamplona. We haalden slippers voor Niels, bekeken wat winkeltjes maar besloten al snel dat we de middag liever in Girón spendeerden dan in Bucaramanga. In Pamplona hadden wat studenten ons dit dorpje aangeraden dus we wilden erg graag even kijken en ontsnappen aan de drukte. 

Na wat zoeken en rondvragen vonden we de bushalte en kon het avontuur beginnen. We zaten gezellig met locals in de bus. Halverwege de rit wilden we uitstappen bij het grote busstation in Bucaramanga, zodat we alvast bustickets konden halen voor de bus naar Santa Marta die we de dag erna wilden pakken. De bus bleek daar echter niet precies te stoppen maar wel in de buurt, dus de chauffeur gaf ons een seintje toen we eruit moesten. Dit was natuurlijk vragen om problemen, want het busstation was nog even zoeken.

Na wat lopen zagen we een enorme zandvlakte met allerlei bussen en trucks staan, dus we dachten het gevonden te hebben. Toen we echter aan een medewerker daar vroegen of dat klopte, begon hij enorm hard te lachen. Oeps… We stonden blijkbaar aan de achterkant van het station en hier werd aan de bussen/trucks gesleuteld 😁 Toen we omliepen en eenmaal het station gevonden hadden, snapten we waarom de meneer zo had moeten lachen. Het was een heel groot, keurig aangelegd station. Natuurlijk was die zandhoop geen station haha. Oh oh.