El Valle del Cauca
El Valle del Cauca, Colombia | 13 augustus 2022
Nu we eindelijk onze vlucht naar Nederland geboekt hadden, wisten we hoeveel tijd we nog in Colombia hadden en konden we gaan bedenken wat we nog wilden doen. Gelukkig zaten we op 1 lijn en wilden we allebei nog graag naar de Pacifische kust. Het was namelijk walvissenseizoen! We probeerden uit te vogelen of het mogelijk was om een deel van de reis per boot af te leggen dwars door de jungle, maar helaas paste deze lange trip toch niet in ons schema. Daarom pakten we toch maar de korte boot naar Turbo, om vervolgens met de bus te gaan en vervolgens te vliegen.
De boottocht naar Turbo was weer erg interessant. We deelden de boot met andere Colombianen die overduidelijk geld hadden. Ook op de boot terminal in Turbo zagen locals met gouden sieraden en dure telefoons. We dronken een koffietje & sapje en pakten vervolgens vanaf de boot terminal een taxi naar de bus terminal. Hier kochten we kaartjes voor de bus naar Medellín die om 12:00 zou vertrekken. We hadden een lange rit voor de boeg! Ik kan eigenlijk wel echt genieten van deze lange reisdagen, als het er maar niet teveel (kort) achter elkaar zijn. Het geeft me de tijd om wat appjes bij te werken, een update te schrijven en gewoon lekker naar buiten te kijken. Niels gebruikt de tijd vaak om zich wat meer in te lezen in het gebied waar we vandaan komen of naartoe gaan.
Nadat we zo’n 4 uur onderweg waren, ruilden de Colombiaanse dorpjes zich in voor enorme bergketens. Rond 18:30 stopten we gelukkig even om wat te eten en 2 uur later kwamen we bij de busterminal in Medellin aan. Hier zouden we 1 nacht overnachten, om de volgende dag door te vliegen naar Bahia Solano, aan de Pacifische kust. Rond 21:00 kwamen we bij het verblijf in Medellín aan. We boekten nog snel de vliegtickets voor de dag erna en gingen slapen.
De volgende ochtend begon vroeg: 06:15. Snel douchen, spullen verdelen en gaan. We lieten onze backpacks bij het hotel achter en gingen met 2 kleinere tassen naar het vliegveld. Op de airport konden we gelukkig snel inchecken zodat we ook tijd hadden om nog even een koffietje te drinken en wat te eten. Het vliegveld én het vliegtuig waren erg klein. Om 09:00 zaten we met slechts een halfvolle bezetting in het kleine vliegtuigje. De vlucht duurde maar een uurtje en ging over prachtige bergketens heen. Wat een mooi gebied is dit ook weer!
Het vliegveld op Bahia Solano was nog een stukje kleiner en deed ons denken aan het vliegveld in Stoelmanseiland in Suri. We waren er dan ook zo doorheen en ploften om 10:00 uur bij een lokaal restaurantje. Tijd voor een koffietje en ontbijt!
Ik wilde graag m’n nagels laten doen en vroeg de eigenaresse van het restaurant of ze een plekje kende. Ze kende wel iemand en zou voor me informeren. 15min later kwam ze naar me toe en liet ze me weten dat haar contact nog niet had gereageerd, maar dat er anders ook wel een plekje in El Valle zou zijn, waar we ook ons verblijf hadden geboekt. Het gesprek ging wat hakkelig, met name door ons gebrekkige Spaans, dus het was even onduidelijk of ze nou een afspraak voor me had gemaakt of niet, maar we waren in de veronderstelling dat ze een tuktuk voor ons ging regelen die ons naar de nagelplek zou rijden. Toen er inderdaad een tuktuk aan kwam rijden maar deze ons naar ons verblijf reed en niet naar de nagelplek, moesten we wel weer om onszelf lachen. We doen zo ons best om hier in het Spaans dingen te regelen maar we hebben nog vaak genoeg gesprekken waarvan we achteraf echt geen idee hebben wat er nou eigenlijk is gezegd.
We hadden gisteravond pas ons verblijf geboekt voor in El Valle en deze was nog niet goedgekeurd, dus het was even de vraag of we ook daadwerkelijk bij dit verblijf konden overnachten. Bij aankomst wist de eigenaar inderdaad helaas niks van de reservering af en bleek onze geboekte kamer niet beschikbaar te zijn. Gelukkig had hij wel een andere in de aanbieding. Wij waren uiteraard allang blij dus checkten in, settelden en gingen op pad.
Het verblijf lag zo goed aan zee dus toen we de deur uitstapten, zagen we meteen de lange zwarte stranden en de ruige zee. We liepen over het zand en zagen echt 100’en krabben wegschieten. Het was lekker rustig! We zagen wat toeristische tentjes maar vrijwel geen toerist, dus ploften zelf maar neer voor een lekkere lunch met mooi uitzicht. Ik begon met een boek maar werd al snel door Niels opgeschrikt: er waren walvissen in de verte! We moesten goed kijken maar inderdaad, verrek, daar waren ze gewoon! We zagen ze goed het water omhoog spuiten. Cool! We spendeerden de rest van de middag relaxt aan het strand totdat het los barstte en we moesten rennen naar een nieuw restaurantje. We bestelden de vegetarische optie ‘paprikas con queso’ en hadden helemaal zin in gevulde paprika’s, tot we werden verrast door een bord met patat en een los stuk kaas ernaast. Haha! Je zou bijna denken dat het aan ons Spaans ligt…
De volgende dag stond er een kanotocht op de planning. Toen we om iets voor 08:00 klaar stonden bij het verblijf om te vertrekken, kregen we te horen dat de tocht was gewijzigd naar 13:30. Beetje jammer van het uitslapen maar prima, dan gaan we op zoek naar ontbijt! We haalden ‘palito’s de queso’ bij een lokale mevrouw, een kokosnoot ergens anders, beantwoordden wat mails, aten inmiddels alweer lunch en verzamelden ons opnieuw voor de tocht. We werden door een gids opgehaald bij het verblijf en liepen samen met hem en andere toeristen dwars door het dorp heen, op naar de rivier. Hier stapten we met elkaar in een kano en kwamen we erachter dat we niet zelf moesten roeien, maar geroeid zouden worden. Hmmm. De hele bedoeling gaf ons ons alweer de kriebels door het toerisme. De omgeving was wel prachtig: we hoorden overal vogels en genoten van de rust. Ook werden we verrast door een kleine waterval. We probeerden er zoveel mogelijk van te genieten.
Na een betere avondmaaltijd dan de avond ervoor, verzamelden we ons de dag erna weer om 08:00. Vandaag stond een walvissentour op het programma! We werden naar een kleine speedboot gebracht waar we samen met een Colombiaans stel instapten en waarna we met een idiote noodvaart vertrokken. Het was redelijk bewolkt en af en toe miezerde het ook een beetje, waardoor we goed ons best moesten doen walvissen te kunnen zien (als ze er al waren). Na zo’n 30 minuten was het raak: zo’n 5 meter verderop zagen we 2 walvissen af en toe boven het water komen. Zo cool!!! We kwamen wat dichterbij en zagen na een paar minuten nog een walvis in de buurt, die zelfs met z’n kop omhoog kwam! Daarna zagen we nog een andere walvis die juist water omhoog spoot. Echt heel bijzonder om te zien, en dan al helemaal van zo dichtbij!
Nog helemaal onder de indruk kwamen we na een tijdje aan bij het nationale natuurpark Uribia. Als onderdeel van de tour zouden we ook hier een tijdje kunnen rondlopen. We hadden minder tijd dan dat we zelf hadden willen hebben, maar konden nog steeds enorm genieten van de prachtige natuur. We zagen heel veel krabben in de mangrovebomen en zelfs een groene slang! We betwijfelen alleen of deze slang wel echt was en niet was geplaatst… Na het korte bezoek aan het park werden we verder vervoerd naar een mini eilandje wat er echt prachtig ongerept uit zag. Hier hadden we de tijd om te zwemmen, snorkelen en te lunchen. Tot onze verrassing waren hier heel leuke kleurrijke visjes te zien!
De volgende ochtend werden we wakker met enorm veel regen. De afgelopen dagen had het sowieso best veel geregend in El Valle, maar met de tours was het gelukkig steeds zo goed als droog. Vandaag hadden we minder gelukkig, maar het maakte ons eigenlijk niet uit. We pakten een tuktuk naar Bahia Solano voor een drankje, lunch en pinden wat geld. Tegen 15:00’en kwamen we terug en begon het ook net op te klaren. Dat was mooi want Niels had nog een nachtelijke kikkertocht op de planning staan! Ik liet deze even aan me voorbijgaan want de ervaring heeft me geleerd dat ik niet blij word van al die insecten. Ik genoot daarom lekker van een middagje op het strand! Ik benoemde het eerder al even, maar het zand is hier zwart. Aangezien het regenachtige dagen zijn geweest, had de omgeving bijna iets grimmigs, maar ik kon alsnog enorm van het strand genieten. Het strand was namelijk enorm breed, de zee was ruig en we werden omringd door wilde jungle.
Niels zou rond 20:00 terugkomen maar hij kwam uiteindelijk pas om 21:30 aanwandelen. Hij was helemaal enthousiast door de kikkertocht! Samen met de gids en 5 andere toeristen was hij het strand een heel stuk afgewandeld, waarna ze de jungle in waren gegaan. Ze hebben veel gespot! Een schorpioen, meerdere mooie kikkers en zelfs een slang. De gids wist ook veel te vertellen. Hij had een pakketje koude rijst met kip meegekregen dus daar hebben we de dag maar mee afgesloten 🙂
Ook de ochtend erna begonnen we de dag met regen, dus we waren tevreden dat onze tijd er hier inmiddels op zat. We pakten een tuktuk naar het vliegveld en deelde deze met een lieve wat oudere Colombiaanse vrouw. Op het vliegveld was er nog even chaos omdat de stroom was uitgevallen maar na een tijdje wachten konden we toch de vlucht op en vertrokken we richting Medellín.