Na onze prachtige hikes in El Cocuy was het tijd om het reizen even on hold te zetten en ons klaar te maken voor 4 weken vrijwilligerswerk in Pamplona. We pakten de bus terug naar Soatá en genoten opnieuw van de prachtige rit. We stopten bij enkele bergdorpjes en zagen de locals in- en uitstappen. Tegen 16:00 kwamen we aan in Soatá en we checkten opnieuw in bij hetzelfde hotel als eerder. Het eerste wat we deden was wasmiddel kopen zodat we gebruik konden maken van de wasmachine bij het hotel. Al onze warme kleding was immers nat en vies na alle avonturen in El Cocuy.. Hierna ploften we snel neer bij een restaurantje omdat we nog steeds moesten lunchen. Hier hebben we onze “geen vlees eten” pact verbroken… Om het een beetje goed te praten: in de kleinere dorpjes voelt het toch wat beter en lokaler dan de commerciële restaurants in de grote steden. Maar goed, toch…

Na dit zondigen hadden we gelukkig nog even wat tijd om het dorpje verder te verkennen. We bekeken wat winkeltjes en dronken een biertje in een weer veel te leuk lokaal barretje. De barretjes en caféetjes blijven we zo gezellig vinden. Hier proef je echt de lokale sfeer. Net voor het donker begon te worden zag ik een nagelsalon en de dames waren zo vriendelijk om me nog binnen te laten. Dit was echt een geweldige ervaring! In de kleine salon bleken twee vrouwen te werken die op dat moment al 3 mensen aan het helpen waren. Ik moest ‘eventjes’ wachten en kon dan ook plaatsnemen. Niels zat gezellig met me mee te wachten en je proefde meteen al dat er een erg leuke sfeer hing. De 2 vrouwen waren gezellig met de andere klanten aan het kletsen en er werd al een paar keer naar Niels en mij gelachen. Toen ik eenmaal aan de beurt was vroeg een van de klanten waar ik vandaan kwam en voor ik het wist waren we gezellig met z’n 5’en (1 klant was ondertussen weg) aan het kletsen. De vrouw die mijn nagels deed bleek uit Venezuela te komen dus we hadden het ook even kort over de situatie daar. De vriend van de andere vrouw die er werkte liep ook gezellig in en uit met broodjes en drankjes voor iedereen en bemoeide zich lachend met de gesprekken.

Niels was even op en neer naar het hotel voor de was geweest maar toen hij terugkwam werd hij ook gezellig meegenomen in de gesprekken. Lastig om de sfeer goed te beschrijven maar neem maar aan dat we er van hebben genoten. Na dit spektakel was het tijd om nog wat te eten (opnieuw aan het vlees maar nu moet je Niels boos aankijken…) en lekker te slapen. De ochtend erna pakten we na een lekker fruitig ontbijtje om 12 uur de bus richting Pamplona. Nu gaat het echte werk dan toch echt beginnen!