Sopó

Sopó, Colombia  | 28 mei 2022

Toen ook voor mij het amazone avontuur eropzat, pakte ik de boot en vervolgens het vliegtuig terug naar Bogotá. Hier stond Niels me al op te wachten. Tijd voor nieuwe avonturen samen! Ik had geen idee waar we naartoe zouden gaan: Niels had met internet een verblijf geboekt buiten Bogota en uitgezocht hoe we daar met de bus konden komen. We pakten een taxi richting een groot busstation in Bogota, spraken hier een mevrouw aan en Niels vroeg haar welke bus er naar Sopó ging. Ze wees ons de richting en we konden direct de bus instappen. Timing!

De busrit duurde slechts zo’n 45 min en we keken onze ogen uit. Locals stapten in en uit, we hadden een lekker Spaans muziekje op de achtergrond en prachtige bergen aan beide kanten. Toen we eenmaal in Sopó waren hielp een mede passagier ons nog heel aardig door uit zichzelf aan te geven dat wij er hier uit moesten en hoeveel we aan de buschauffeur moesten betalen. We stapten de bus uit en liepen een paar meter door, waar we werden opgehaald door een lokale taxichauffeur die Niels al had gecontact. Toen kon het feest pas echt beginnen! We moesten namelijk de berg oprijden die erg steil was. Het verblijf bleek aan de andere kant van de berg te zitten en toen we aan kwamen rijden werden we meteen enthousiast begroet door 2 prachtige herders. Toen de eigenaar aan kwam lopen kwamen er nog 2 honden achteraan. Wat een gezellige beestenboel. Na de begroeting hadden we eigenlijk pas tijd om eens even goed om ons heen te kijken; wat is dit een prachtige plek! We hadden een heerlijk huisje met glazen deuren waardoor we vanuit bed naar de mooie bergen en het meer aan de overkant konden kijken. Ook was er een kacheltje waar we gebruik van konden maken en, niet te vergeten, er was een warme douche! Wat had Niels dit lief en leuk uitgezocht. Echt een fijne verrassing. 

een houten huisje met niels in de deuropening
uitzicht dat we hebben vanuit het bed in het huisje op een mooi meer met een groen grasveld en bergen erachter

Aangezien we pas aan het einde van de middag aan waren gekomen bij dit plekje, bleven we de rest van de dag lekker hier. We kregen een vegetarische schotel van de eigenaar als avondeten en Niels verzorgde de warme kachel. Heerlijk! De volgende ochtend werden we gewekt met ontbijt op bed. Warme wafels met chocola, heel veel fruit en whipped cream. En natuurlijk koffie! Jummie. Na het ontbijt besloten we de berg af te wandelen en te lunchen in het kleine dorpje Sopó. Onderweg genoten we van de waanzinnige uitzichten en kwamen we een paardje tegen. Ook waren er overal langs de weg hele mooie bloemen te zien en liepen de hondjes over het platteland heen. Eenmaal in Sopó aangekomen liepen we een rondje, dropten onze was voor de eerste keer bij een wasplekje en ploften we neer op het balkon bij een burgertent. Hier hadden we goed uitzicht over het kleine dorpje. Heerlijk om gewoon lekker een beetje om ons heen te kijken en te zien hoe de mensen hier hun leven leven. We bestelden een portie nacho’s en daarna een vegaburger. Na nog een stukje rondlopen was het tijd om met de taxi weer omhoog te gaan. We hadden zin in weer een lekkere vegetarische maaltijd van de eigenaar, maar vooral zin om weer een avondje bij de kachel te kunnen hangen!

een koffietentje met een bijzonder plafond van mozaiek met gele en rode stukken. je ziet de balustrade van het tentje en daar hangen kleine plantjes aan

Zaterdag genoten we opnieuw van hetzelfde ontbijt. Het was tijd om uit te checken en de bus(sen) te pakken richting de volgende bestemming. We mochten met de eigenaar en zijn vrouw meerijden naar Sopó en kregen nog last minute een leuke tip van ze voor een goed kopje koffie. Dit lieten we ons natuurlijk geen twee keer zeggen dus we zijn daar maar meteen even een koffietje en taartje gaan halen. Ik merk dus dat ik er zo van kan genieten om weer lekker op terrasjes te kunnen zitten en eten en drinken op verschillende plekjes te halen. Dit heb ik echt heel erg gemist in Suri. 

Na de lekkere koffie haalden we de was op en liet Niels z’n padvinderstas maken bij een heel lieve oude vakman, voor eigenlijk maar 5000 pesos (€1,25) maar we hebben wel wat extra gegeven. Leuk om de lokale mensen op deze manier een beetje te kunnen sponsoren. Toen was het toch echt tijd om dit leuke dorpje te verlaten en de bus te pakken richting de volgende bestemming.

Scroll naar boven