Hoog bezoek!
Lilongwe, Malawi | 6 augustus 2025
Maandag 4 augustus was het dan zover: m’n ouders zouden rond 13:00 uur aankomen op het vliegveld in Lilongwe. Ik zou vanaf Zomba ook naar Lilongwe reizen zodat we daar 1,5e dag samen zouden spenderen. Dat betekende voor mij dat ik een lange busrit alleen tegemoet ging. Eentje die ik best spannend vond, maar waar ik meer vertrouwen in had gekregen door de ontgroening met het openbaar vervoer de week ervoor. Om 06:30 liep ik naar de plek waar we de week ervoor op de bus waren gestapt. Niels was heel lief meegelopen zodat hij even mee kon kijken en daarna door kon naar werk. De uitdaging was om een bus te vinden die in 1x naar Lilongwe zou rijden, zodat ik niet 3 miljoen keer moest overstappen. We zagen vanaf de busplek een aantal mini busjes voorbijkomen, maar geen enkele leek te stoppen. Na een kwartiertje wachten besloot Niels naar de bewaking van het ziekenhuis te lopen om even dubbel te checken of we wel goed stonden. Dat bleek uiteraard niet zo te zijn. De bewaker was zo aardig om er een motortaxi bij te halen die ons naar de juiste plek kon brengen. Samen sprongen we achterop en na 5 minuutjes werden we bij een tankstation gedropt waar 1 grote bus stond en 30 mensen. Dit bleek inderdaad de bus naar Lilongwe te zijn én hij ging direct! Top. Niels sprong weer achterop de motor en ging naar z’n werk, en ik nam plek in de bus.
De bus was nog redelijk leeg toen ik om 07:00 uur instapte. Al snel werd duidelijk waarom: er moest nog eerst 300kg aan bagage worden ingeladen voordat de mensen konden zitten. Dat betekende dat er dozen, tassen, schoenen, sportspullen, koffers en jassen onder alle stoelen werden neergelegd. Op zich ideaal en slim bedacht, echter was er hierdoor geen ruimte om je voeten neer te zetten. Want zo netjes zijn ze dan weer wel: niet met je vieze schoenen op andermans spullen. Toen na de spullen ook de mensen gingen zitten vergiste ik me in de gedachte dat we dan misschien wel zouden gaan vertrekken. Dat was uiteraard nog niet het geval. We hebben braaf een uur gewacht. In de tussentijd bedachten enkele mensen dat ze toch nog even moesten plassen of spullen mistten, en dus van achterin de bus uit wilden. Dat was een hilarisch tafereel want dat betekende dat er zo’n 10 mensen op moesten staan en moesten verzitten om te zorgen dat dat mogelijk werd gemaakt. Er was immers geen gangpad. Of naja, dat was er initieel wel, maar ook daar lagen spullen én zaten mensen op uitklapstoeltjes. Ik heb me flink vermaakt.
Om 08:30 vertrok de bus dan eindelijk en heb ik me uren vermaakt met appjes, spraakjes, muziek luisteren en om me heen kijken. Het uitzicht verveelt nog steeds niet! Je merkt wel echt dat naarmate je meer naar de hoofdstad rijdt, het droger en droger wordt. We hebben geluk dat het in Zomba nog behoorlijk groen is door de rivier die er doorheen loopt en de bergen die de stad omringen. Rond 11:30 hadden we een onverwachtse plaspauze bij een normale wc bij een tankstation die erg welkom was. Een jonge meid kwam naar me toe lopen en vroeg in perfect Engels waar ik vandaan kwam. “I’ve always wanted to have a white friend.” zei ze toen. We hebben nummers uitgewisseld.
Iets na 15:00’en kwam ik bij het busstation in Lilongwe aan. Papa en mama hadden 1,5 uur vertraging, maar ondanks de vertraging redde ik het nog niet om ze op het vliegveld op te halen. Taxichauffeur Raphael pikte ze daarom gelukkig op, ik pakte een taxi naar de accommodatie en om 16:30 zag ik ze dan echt na een maand hier in het zonnige Malawi! Heel bijzonder!
We wilden die avond even wat makkelijks op de hoek eten, maar het zou Malawi niet zijn als dat ook daadwerkelijk makkelijk zou gaan. We liepen naar een westers restaurantje dat volgens Google Maps open zou moeten zijn. Je raadt het al; dat was het niet. 😃 Er zat niet echt in de buurt wat anders dat dichtbij genoeg was om nog voor het donker naartoe te lopen, dus we besloten terug te gaan naar het verblijf en gewoon wat te eten te bestellen. Eigenlijk waren we alle drie behoorlijk kapot van de reis en hadden we hier ook wel gewoon zin in. Ik checkte bij de contactpersoon van het verblijf of hij tips had voor restaurants die hier bezorgen. Hij stuurde er 2 door, waarvan er 1 gesloten was op maandag en de ander geen whatsapp en website had. Dat schoot dus niet op. Ik besloot het restaurant te berichten waar Niels en ik eerder in Lilongwe hadden besteld. Reactie ontbrak dus ik besloot te bellen. “Dag mevrouw, mijn telefoongeheugen zit vol dus ik kan nu even niet whatsappen maar als je je adres stuurt via whatsapp dan verwijder ik wat op m’n telefoon zodat ik het kan openen en dan check ik bij de bezorger of we daar bezorgen.” Haha! Echt weer een Afrika momentje. Dat hebben we overigens minimaal 1 keer per dag. Goed. Ik stuurde die vrouw dus het adres maar kreeg geen reactie dus besloot verder te zoeken. Uiteindelijk gelukkig succesvol een Indiase tent gevonden die bij ons kon bezorgen. De vrouw van het andere restaurant belde een kwartier later wel heel netjes nog terug met de mededeling dat bezorgen geen optie was. Gelukkig hadden we al iets anders geregeld.
Na een halfuurtje wachten kreeg ik een appje van de bezorger dat ‘ie onderweg was. Ik liep naar het hek van het terrein toe van de accommodatie en wachtte hem daar op. Hij belde me en leek het niet te kunnen vinden. Gelukkig kon de bewaker me helpen door de telefoon over te pakken en in het Chichewa uit te leggen waar het precies was. Net op het moment toen de bezorger in een tuktuk aan kwam rijden, werd ik gebeld door het restaurant. Ik nam even niet op omdat ik de bezorger wilde begroeten. De bezorger dacht daar anders over. Het eerste wat hij zei was “You call Francien because something went wrong!!!” Haha oké!! Ik checkte m’n telefoon en zag dat Francien had geappt dat ze vergeten waren 1/3e van de bestelling mee te geven aan de bezorger. Haha!! Ik sprak met de bezorger af dat hij het resterende deel ging halen en we begonnen alvast aan het eten. Wat echt geweldig lekker was. Zelfs de kaas naan was lekker kazig!! Toen de bezorger een kwartier later met de tweede ronde aan kwam rijden waren we helemaal tevreden. Het ging weer lekker op z’n Malawiaans maar we hebben genoten!
De volgende ochtend was het tijd om naar het Lilongwe Wildlife Center te gaan! Dit is een soort park met natuur en dieren middenin de stad. De ruimte voor de dieren was niet heel groot, maar desondanks was het heerlijk om hier in alle rust even rond te lopen. We zagen heel veel apen, antelopes, vogels en we denken zelfs een slang! We haalden koffie en een heerlijke westerse lunch bij het restaurant in het park en relaxten even. Raphael haalde ons om 15:00 op en reed ons even naar de supermarkt Chipiku voor wat boodschappen, zodat we die avond en de ochtend erna gewoon rustig bij het huisje konden chillen.
Na Chipiku heb ik m’n ouders kennis laten maken met de manier van geld opnemen in dit land. Je zet geld op app X, maakt dat geld van app X naar app Y over, en gaat naar een persoon op straat die het geld van app Y kan uitbetalen in cash, tegen een kleine vergoeding. Grappig om ook even door hun ogen te kijken en opnieuw stil te staan bij hoe bijzonder het is hoe dit hier allemaal gaat.
Die avond was het tijd voor een soepje en een lange nachtrust. De volgende ochtend kwam Raphael ons om 08:30 alweer halen om ons te rijden naar Zomba en was het tijd om Niels weer te zien en ons thuis hier aan papa en mama te laten zien. Heel leuk dat ze er zijn! We gaan nog veel mooie dingen zien en doen de komende weken!