Niels jarig <3
Zomba, Malawi | 27 juli 2025
Woensdag 23 juli was Niels jarig! Iedereen die Niels (goed) kent, weet dat hij z’n verjaardag nooit wil vieren. Maar hier in het mooie Malawi heb ik ‘m zover gekregen om het een keertje wel te doen, op gewoon een gezellige simpele Malawiaanse manier. En dat betekende: lekker eten met iedereen! Samen met Hanisha ben ik hier op maandag boodschappen voor gaan doen. Ik kan het goed met haar vinden dus we kletsen gezellig tijdens de tocht naar de winkels. Het plan was om soyaburgers voor 8 man te maken, met frietjes ernaast en een taart na afloop. Die (uiteraard) niet zelf gemaakt. Hier moesten we dus de ingrediënten voor vinden, plus een verjaardagskaart. De meeste spullen konden we op de markt vinden, maar de verjaardagskaart leek onvindbaar. Hanisha sleepte me door meerdere winkels heen, maar helaas zonder succes. Ik zei al snel dat we niet zoveel moeite voor de kaart hoefde te doen, dat ik wel gewoon een briefje zou schrijven, maar daar was zij het niet mee eens. Ik overdrijf niet als ik zeg dat we 10 winkels puur voor die kaart binnen zijn geweest. Gelukkig hadden we als eerste 5kg aardappels op de markt gekocht die deze tocht ook mochten mee maken… Uiteindelijk niet geslaagd voor de kaart, maar wel voor de rest. Hanisha heeft de tocht deels mooi vastgelegd door op random momenten haar telefoon in ons gezicht te duwen en beeldmateriaal te maken.Door Suriname ben ik wel wat gewend maar toch blijven dit soort dingen wat onwennig 🙂
Vanaf deze week staat Niels op de chirurgie afdeling en zijn de dagen meteen wat langer dan de week ervoor. Hij kijkt z’n ogen uit. Hij vindt chirurgie leuk en het voordeel van hier zijn is dat hij dingen voorbij ziet komen die in NL niet (snel) voorkomen. Echter is dit vaak helaas met een negatieve lading. Zo liggen er patiënten op de afdeling die een infectie in de darmen hebben en hiervoor geopereerd moeten worden. Echter wordt de operatie uitgesteld tot het laatste moment. Hij zei bijvoorbeeld dat er een vrouw op de afdeling lag die er elke dag dikker uitzag en het uiteindelijk leek alsof ze hoogzwanger was, terwijl ze niet zwanger was. Ze kon vanwege iets met haar darmen (ik weet uiteraard de terminologie niet excuus) niet naar de wc dus er zat allemaal ontlasting in haar maag… Uiteindelijk is ze toen met spoed geopereerd en moest er 2m(!!!) dunne darm worden weggehaald. De operatie is goed gegaan maar grote kans dat ze binnenkort overlijdt. Als ze gewoon bij binnenkomst op het OK rooster was gezet had het niet levensbedreigend hoeven worden. Heel bizar… En zo heeft Niels nog veel meer voorbeelden van bizarre operaties die hij heeft moeten doen, puur omdat ze tot het laatste moment waren uitgesteld. Heel interessant voor hem, maar heel heftig dat dit zo gaat hier.
Ook op Niels z’n verjaardag stond hij op OK. Hanisha en ik gingen overdag nog even naar het centrum om wat drinken te halen en een vers gemaakte taart op te halen. In de namiddag begonnen de voorbereidingen voor de burgers. Hanisha kan echt heerlijk koken en maakte zelfgemaakte burgers van soya, knoflook, ui, ei en kruiden. Mijn taak was het snijwerk. Niels kwam rond een uur of 5 thuis en was nogal aangeslagen. Hij trok zich even terug om op een rijtje te zetten wat er die dag allemaal was gebeurd. Toen we die avond met iedereen gezellig aan de burgers en frietjes zaten, vertelde hij dat hij met een collega een 23-jarige vrouw had geopereerd. De operatie was goed gegaan, maar 20min daarna kreeg ze een hartstilstand waarbij reanimatie niet meer mocht baten… We hebben daarom met elkaar nog meer stil gestaan bij het vieren van het leven die dag. We beginnen ons steeds beter te beseffen dat het leven hier in Malawi minder waard is… De avond was verder fijn met elkaar, maar heeft daardoor toch een rauw randje gekregen.
Donderdag en vrijdag waren normale dagen hier. Niels was aan het werk en ik was me heerlijk aan het vermaken met van alles en nog wat, en soms ook gewoon even niks. Ik heb de rust en verveling inmiddels kunnen omarmen en daardoor kan ik nu heerlijk genieten van de tijd die ik hier heb! De klik met de huisgenoten is inmiddels ook echt fijn geworden en de locals lopen in en uit, dus er is nog genoeg reuring.
Zaterdag op zondag was het tijd voor wat quality time samen. We gingen een nachtje naar Zomba Forest Lodge, een lodge wat hogerop de bergen en lekker in het bos. Bij aankomst kregen we te horen dat we in de douche de linkerknop moesten gebruiken voor heet water. Maar, die moesten we dan wel eerst een paar minuten lang laten doorlopen voordat het water warm zou zijn. Mochten we niet blij zijn met de douche, mochten we ook de douche van een kamer gebruiken die wat dichter bij de boiler zou staan. Hier moesten we dan overigens aan de rechterknop draaien om warm water te krijgen. Het blijft natuurlijk Afrika haha!!
De eigenaren, een Engelse man en Engelse vrouw die zelf is opgegroeid in Malawi, hebben een tuin van wel 6 hectaren en eigenlijk betekent dat dat ze gewoon een jungle hebben als tuin! We hebben hier daarom heerlijk rondgelopen en spelletjes gespeeld. We zagen de voor ons meest tropische vogels ooit: groen/blauw met een prachtige gloed en een soort hanekam op hun kop. Toen ze gingen vliegen zagen we dat de onderkant van hun vleugels felrood was. Heel gaaf! Verder zagen we aapjes rondspringen en hebben we geknuffeld met de 2 geweldige honden die ze daar hadden. Genieten! We hadden er lunch samen en dinner met 2 andere Vlaamse gasten, waar we goede gesprekken met elkaar hadden over de verschillende (zorg)systemen in Nederland, België en Malawi. Het eten was echt geweldig en het gezelschap dus ook, dus wederom genieten! Zondag zijn we samen na het ontbijt een paar uur gaan hiken naar een uitkijkpunt en door de maïsvelden heen. Op een gegeven moment wisten we niet meer welke kant we op moesten, maar door hulp in te schakelen van mensen in het dorp, vonden we onze weg snel weer terug. Wat is iedereen toch vriendelijk hier! We blijven ons erover verbazen.
We sloten het heerlijke weekend luxe af met lunch én avondeten bij de Italiaan. Het was heel fijn om weer even goed tijd samen te hebben zonder alle huisgenoten en locals erbij, en te kunnen reflecteren op onze tijd hier tot nu toe.
