Pasta's in Thyolo
Thyolo, Malawi | 12 november 2025
Na de heerlijke wandeltocht door de bergketen Mulanje was het tijd voor een avondje luxe in Thyolo. We hadden een overnachting geboekt in ‘Thyolo House’, een luxe accommodatie middenin de theeplantages. Dit leek ons wel lekker na de dagen hiken en viezigheid. Het idee was om op maandag rond 12:00 terug te komen van de hike, de backpacks vast te binden op de motor en vervolgens rond 14:00 bij Thyolo aan te komen. Echter gaat hier vrijwel nooit wat zoals gepland dus toen we pas rond 13:15 beneden bij Hiker’s Nest waren, lieten we de planning maar los. We fristen ons wat op, kleedden ons om en Niels begon met het opbinden van de bagage. Dit duurt altijd even dus we namen er maar een biertje bij. Om 15:15 was het dan eindelijk tijd om te vertrekken.
De route naar Thyolo duurde slechts een uurtje en bracht ons door prachtig groen theevelden gebied. We genoten van de uitzichten en zagen allemaal mensen op het land werken. Tegen 16:30 kwamen we aan bij de accommodatie en hier hadden we meteen een geweldig warm welkom: er zaten 2 toucans in de boom! Waaaaauw! Die hadden wij nog nooit van zo dichtbij gezien!! Wat bijzonder.
We werden ontvangen door de Engelse Becky. Ze gaf aan dat ze de accommodatie een weekje ‘bewaakte’ tijdens de afwezigheid van Flavia, de Siciliaanse eigenaresse. Ze vroeg wat we kwamen doen. Een nachtje slapen! Dit had Flavia echter niet aan Becky doorgegeven maar er was gelukkig geen probleem: er waren die avond geen andere gasten dus we konden een kamer kiezen. En ik zeg wel kamer maar ik bedoel eigenlijk een soort mansion want wat waren dit bizar grote mooie kamers! En badkamers! En naast de kamers was de accommodatie an sich sowieso al geweldig: er waren verschillende soorten woonkamers ingericht waar we eindeloos zouden kunnen chillen. Ook was er een zwembad en een prachtige tuin. Én er bleek een Italiaans menu te zijn! We wisten bij het boeken helemaal niet dat het in beheer was van een Italiaanse dus dit was een erg leuke verrassing voor ons als Italië liefhebbers.
We settelden in de kamer en fristen ons op voor een heerlijke luxe date avond. Ik voelde me wat onrustig omdat ik er toch best van baalden dat we relatief laat waren aangekomen en we eigenlijk de ochtend erna alweer bijtijds door moesten. Maar Niels voelt dit altijd haarfijn aan dus hij opperde om niet gewoon een nachtje bij te boeken. Ik had echter voor de avond erna al een boeking bij Majete staan, een safaripark, maar na wat appjes konden we deze heel erg fijn een nachtje opschuiven. Dat betekende dus: 2 heerlijk luxe avonden bij dit top verblijf!
Zoals je ook op de foto’s kunt zien hebben we hier niet heel veel meer dan eten gedaan🍴🍝🍷🍇 Maar het eten was dan ook echt geweldig. Alle ingrediënten maakten ze in-house from scratch. En ook het personeel was geweldig. Amos deed de bediening en had hier duidelijk veel plezier in. Bij elke maaltijd had hij de tafel weer ergens anders gedekt en zorgde hij voor verse bloemen uit de tuin. Heel aandoenlijk. Ook konden we hier gratis onze stinkende was van de hike laten wassen en hielp een van de medewerkers Niels met het regelen van nieuwe benzine via de zwarte markt. We waren dus helemaal happy hier zoals je begrijpt!
We zijn 1 ochtendje nog naar Limbe gereden wat op een halfuurtje afstand zat om even wat voor de motor af te laten stellen. Maar het regenseizoen is begonnen dus na dit bezoekje keerden we ons weer snel om richting Thyolo om daar opnieuw ook weer voor de lunch aan te sluiten. In de middag relaxten we heerlijk met een boekje. Ik vond het stiekem heerlijk om cosy binnen op de bank te zitten met de regen buiten op het dak. Na de extreme hitte van de laatste paar weken was het echt genieten dat het zo wat afkoelde.
Zoals ik al benoemde zit Thyolo middenin de theeplantages en zodra we de deur uitstapten konden we deze ook buiten de accommodatie vinden. Amos vertelde ons dat de familie Conforzi van Flavia, de eigenaresse, al sinds 1907 eigenaar is van tientallen hectaren theeplantages maar dat Flavia het terrein uiteindelijk heeft doorverkocht in 2022. Ze heeft toen slechts een deel van het terrein overgehouden en is daar Thyolo House begonnen. Amos vertelde ook dat het deel waar geen plantages zijn, in 2022 nog volledig bebost was. Schijnbaar zouden er tot die tijd zo’n 4000 (!) bewakers hebben gewerkt voor Conforzi om het terrein te beschermen. Toen het was overgenomen hebben de nieuwe eigenaren een groot deel van de bewakers ontslagen en gaat het verhaal rond dat deze ontslagen bewakers zijn teruggekomen om bomen te kappen op de onbewaakte gebieden. Zo zonde!
Het overgebleven terrein van Flavia bestaat nog steeds uit 9 hectaren waarvan gelukkig een groot deel nog steeds volledig bebost is. We hebben hier dus in de namiddag nog heerlijk even kort doorheen gelopen. Maar wat bizar om te bedenken dat vroeger een heel veel groter terrein er net zo uit heeft moeten zien.
Ik geloof niet dat ik het eerder zo apart benoemd heb maar ontbossing in dit land is sowieso echt een groot probleem. Heel veel bergen zijn helemaal kaal geplukt. Het doet bijna pijn om ernaar te kijken. Maar eerlijk gezegd snap je ergens ook wel waarom dit gebeurt. Zoveel mensen hier hebben geen gas en/of geen stroom en zijn afhankelijk van hout voor een vuurtje. Zo kunnen ze zich warm houden maar ook koken. Eigenlijk hebben ze dus geen andere keuze dan het kappen van hout. Er zijn gelukkig inmiddels wel wat initiatieven voor het herplanten van bomen. Op een aantal plekken zie je een oase van naaldbomen. Die schijnen snel te groeien, kunnen makkelijk worden verwerkt en kunnen worden gebruikt als brandhout maar ook voor in de bouw.
We sloten onze tweede ochtend hier opnieuw met een geweldige maaltijd af om vervolgens om 10:00 door te gaan naar Majete. Er stond ons een mooie uitdagende route te wachten, dwars door verschillende bergketens!
