Home town tour
Nieuw-Nickerie, Suriname | 23 februari 2022
Na onze lange tocht vanuit Berg en Dal met stops in Paramaribo en Coronie kwamen we rond 21:00 uur dan toch echt aan in Nickerie. We namen de familie meteen mee naar ons thuis bij Carla zodat we hier de pom konden opwarmen en we nog even samen konden eten. De pom viel gelukkig goed in de smaak en de kennismaking met Carla was gezellig. Bijzonder om hier nu met elkaar te zijn en onze thuisplek aan Niels z’n familie te laten zien.
We waren allemaal redelijk moe na deze lang dag reizen dus niet lang na het eten bracht Niels z’n moeder, zus en zwager naar de lounge. Niels en ik hebben hier heel wat dagen aan het zwembad gehangen. De eigenaren verhuren sinds kort ook gloednieuwe appartementen en kamers dus dit leek ons wel geschikt voor de fam. Wij verblijven zelf gewoon thuis bij Carla omdat dit onze laatste dagen hier zijn en we nog behoorlijk wat moeten opruimen en inpakken.
Dinsdag sliepen we allemaal een beetje uit waarna Niels en ik ontbijt voor ons allen haalden bij l’Esperance. Met omgevallen koffietjes en warme broodjes reden we door naar de lounge waar we met z’n 5’en op het balkon ontbeten. Hierna was het na lang wachten dan toch echt tijd om de familie mee op sleeptouw te nemen door Nieuw-Nickerie, ons thuis van de afgelopen 5 maanden!
De eerste stop was de markt. Hier hebben Niels en ik heel wat uren rondgestruind en onze wekelijkse groenten en fruit gekocht. We vonden het dan ook heel leuk om Niels z’n moeder onze favoriete marktkraampjes te laten zien. Niels z’n zus heeft enthousiast allemaal kruiden voor thuis gehaald en we genoten allemaal nog van een beker schaafijs. Tot slot eindigden we bij het kraampje van Ann waar Niels en ik meestal telo of een broodje pom haalden. Ook vandaag was het tijd voor een portie telo en een lekkere cake. Die laatste bewaarden we nog even voor het toetje die avond.
Na het marktfeest was het tijd voor een rondleiding van de enige echte dokter Govaert in het ziekenhuis. Noah werd even ingezet als kleedhokje waardoor we allemaal met wat nettere kleding een rondje door MMC konden maken. Niels liet ons zien waar de specialisten in het ziekenhuis zitten en waar hij de afgelopen maanden vooral heeft gewerkt: de SEH. Verder zagen we de opnameafdelingen en een prachtige binnentuin. Ik had het meeste natuurlijk al wel gezien maar heel leuk dat de rest nu ook een beetje een beeld heeft van waar hij de afgelopen maanden werkzaam is geweest! Onderweg haalde hij nog even z’n loon op en maakten we een praatje met Wouter (een andere Nederlandse arts) en Joyce (de SEH manager). Hierna was het alweer tijd voor de volgende activiteit: snel langs de artsenhuisjes! Eén van de Nederlandse artsen was thuis dus we hebben snel even kunnen laten zien waar we de eerste paar weken hebben verbleven. Na 10 min binnen te zijn liep het zweet alweer over ons rug dus we beseften ons maar weer al te goed hoe goed de beslissing was geweest om naar Carla te verhuizen aan de rivier.
Toen de hitte ons te veel werd, was het tijd om vegetarische roti te halen bij Sattvika’s en deze heerlijk op te eten bij de lounge. We gaan deze geweldige vega roti’s écht missen… Na deze heerlijke lunch lieten we de familie achter bij het zwembad en was het voor Niels en mij tijd om ons eigen schema te volgen: boodschappen doen voor die avond en alvast beginnen met opruimen thuis. We haalden wat flessen wijn, cola en rum zodat er genoeg in huis was voor het avondprogramma. We zouden namelijk met z’n allen bij Carla eten! Met z’n allen bedoel ik Carla, Nadira, Amrita, Sham, Niels z’n fam en wij zelf. Dit hadden we van te voren al met Carla afgestemd waardoor Carla en Amrita heel lief de hele dag in de keuken bezig zijn geweest om ons van heerlijk Surinaams eten te voorzien. We hadden met Carla afgesproken dat ze vis en rijst zou bereiden voor die avond. Maar toen iedereen er eenmaal was en we de tafel gingen opdekken, had ze als verrassing ook nog eens roti gemaakt! Echt veel te gek en veel te lief. Het was heel leuk om die avond met z’n allen samen te eten en te dansen. Heel bijzonder dat de fam van Niels nu kennis heeft gemaakt met de mensen met wie wij 3 maanden samen hebben gewoond.
De avond verliep zoals vanouds: er was eten en drinken in overvloed, Sham liet de hindoe muziek op standje max uit de box knallen en nadat Nadira begon met dansen ging iedereen meedoen. Ook Niels z’n moeder, z’n zus én z’n zwager. Ik weet nu van wie Niels zijn moves heeft 😉 Het zou geen mooie Surinaamse avond zijn als Nadira niet nog even over de wens van kleinkinderen zou beginnen. Ook zij stak het niet onder stoelen en banken dat ze toch wel echt verwachtte dat Niels en ik de volgende keer met een baby zouden komen. Prachtig om dit nog even de dag na de ontmoeting met Sandra te horen. Haha!
Woensdag was het alweer tijd om naar de stad (Paramaribo) te gaan. We zouden expres wat later op de dag vertrekken zodat de fam van Niels een dagje bij de lounge kon chillen en Niels en ik tijd hadden om de laatste dingen op te ruimen, in te pakken en schoon te maken. We leverden onze fiets in bij Butch, maakten de laatste dingetjes op en sorteerden het vuilnis. We haalden een laatste doek en bezem door het huis en daarna was het toch echt tijd om afscheid te nemen van iedereen na al die maanden. Nadira was voor haar werk al even langsgekomen om gedag te zeggen en Carla, Amrita en Sham stonden bij de auto om ons te helpen tillen en ons vervolgens uit te zwaaien. Ik denk dat ze wel minstens 10 keer hebben gezegd dat we zsm weer terug moeten komen en ze ons heel erg zouden missen. Zo lief ❤️
Het bezoek van Niels z’n familie heeft ons nog meer in doen zien hoe erg we in onze handen mogen knijpen met deze geweldige Surinaamse mensen, die inmiddels echt als familie zijn gaan voelen. Carla, Amrita, Sham en Nadira hebben ons zo thuis doen voelen! We gaan hen en de Surinaamse gastvrijheid missen.